Vooral in de natte jaargetijden, is mok een zeer hardnekkig probleem bij paarden.
Het kan aan zowel de voor- als achterbenen voorkomen en er zijn verschillende soorten mok.
Bij het ontstaan van mok krijgt het paard kloven in de kootholten.
Meestal hebben we in het aanvangsstadium te maken met zogenaamde ''droge mok'' (hardnekkige droge kloven).
Deze andoening kan ontstaan door een slechte hygiëne in de stal of een natte dam in de weide, waarin bacteriën huizen. Probeer in elk geval aangekoekt vuil aan de benen te voorkomen.
Paarden met ''sokken'' aan de benen (div. koudbloeds en friezen) hebben vaker last van deze kwaal.
Ook paarden die op stand staan (geen box, maar vaststaan op één plaats) hebben vaker last van mok.
Waarschijnlijk omdat deze paarden praktisch geen beweging krijgen en de doorbloeding van de benen dus zeer slecht is.
Behalve een slechte hygiëne kan ook juist overmatig de benen met zeep wassen, mok veroorzaken.
De natuurlijke vetlaag (talg) wordt op die manier verwijderd.
De droge huid kan openspringen en er kunnen dan allerlei infekties ontstaan.
Dit laatste stadium heet ''natte mok''. Uit de kloven komt vocht, er ontstaan dikke korsten op de zere plekken.
Ook schurftmijten kunnen zich in de kloven/wonden gaan invreten.
In dat geval dient men én de mok én de parasieten te bestrijden.
Bekende homeopatische middelen zijn:
graphites (grafiet): uitwendig als zalf, afgewisseld met calendulazalf (goudsbloem), inwendig de homeopatische verdunning van dit middel.
Uit de wonden in de kootholten komt vaak een gelige, kleverige afscheiding.
Vooral dan is graphites een heel probaat middel.
Ook mezereum (peperboompje) is een middel dat past bij dergelijke huidaandoeningen.
Maar ook sterke ontstekingsremmende middelen als hepar sulfuris (zwavellever) kunnen worden ingezet.
Vooral als er ettervorming optreedt.
Dit laatste middel kan worden gecombineerd met silicea (kiezel).
Als de kwaal al wat langer woekert en er bindweefselvorming is rond wondjes die chronisch etteren, altijd mede silicea inzetten.
Sulfur (zwavel): een huidmiddel bij uitstek.
Werkt bij allerlei huidaandoeningen zoals vele soorten eczeem en schurft.
Een leuke bijkomstigheid is dat sulfur de werking van andere ingezette homeopatische middelen versterkt.
Verdenkt men het dier tevens van het hebben van schurftmijten (veel schuren, ernstige mok met veel ontstekingen en ettervorming), dan kunnen de plekken ongeveer éénmaal per week worden uitgewassen met BETADINESHAMPOO of betadinescrub (jodiumhoudend).
Tijdens het wassen de shampoo goed inmasseren, alle loszittende korsten en zalfresten verwijderen, uitspoelen, goed afdrogen en als de huid 100% droog is, inzalven met een mengsel van graphietzalf en calendulazalf (1-2x daags gedurende langere tijd blijven inzalven).
Inwendig een combinatie van bovenstaande homeopatische middelen gebruiken.
UIteraard als u het niet vertrouwt de veearts bellen!!!!!!!
Op het forum lees je de middelen uit de praktijk met hun goede resultaten.
 |
RSS feed Commentaar