Ganzenrijden een Belgische traditie ......
De voorbereiding van het ganzenrijdersspel, waaraan de mensen uit de Polder zo gehecht zijn, begint al
een dag van te voren. De gans is dan al met een juist geplaatste messteek pijnloos gedood, ofwel,
werd de veearts gevraagd om op een volledig verantwoorde manier de gans te doden.
Het lijf wordt daarna in een sterk net aan een galg opgehangen.
Ondertussen zijn de ruiters in gereedheid gebracht om met hun fiere en trotse paarden de stoet te gaan
rijden. Elke ruiter is mooi uitgedost in de kleuren van zijn of haar ganzenrijdersmaatschappij.
Om de dag goed te beginnen komen alle ruiters, de koets met een " doktoor en verpleegster ", de wagen, de garde en de muzikanten, samen aan het lokaal, om van hieruit de stoet te doen door het dorp. Er wordt op verschillende plaatsen halt gehouden om de dorstigen te laven. Dit is meestal aan één of andere herberg.Elke deelnemer doet het met alle plezier, ook al zijn de weergoden niet altijd even
gunstig gezind. Rond het middaguur worden de deelnemers ontvangen door de koning van het vorig jaar die trakteert op drank en versnaperingen. Vervolgens doen de ruiters nog een paar herbergen aan, om dan in stoetvorm aan het plein te komen waar de wedstrijd wordt gehouden. Eén voor één rijden dan de ruiters met hun paard in een draf onder de galg om zo aan de ganzenkop te kunnen trekken. Ondertussen zorgt een omroeper voor een goede premie, die hij aanvuld met ludieke verhalen en allerlei aanmoedigingen om zo de vrijgevige sponsers naar de kassier te krijgen ...
Het gansrijden kan heel vermoeiend, en zelfs gevaarlijk zijn. Tenminste te oordelen naar de ruiters die gemeend of niet gemeend van hun paard " vallen " Maar als ze vallen, komt onmiddelijk "den doktoor" met lieftallige verpleegster, die de ongelukkige komen verzorgen. Als extra geneesmiddel wordt dan meestal een sterk middel bovengehaald ( jenever ), zodat de ruiter opnieuw aan het spel kan deelnemen. Ondertussen blijven de ruiters verder aan de ganzenkop trekken. Het reglement is zeer streng, men mag bijvoorbeeld maar met 1 hand trekken, het paard moet lopen, men moet op nummer rijden, enz. Naargelang de tijd vordert,wordt het net rond de gans, meer en meer verscheurd, dit al of niet met de hulp van de snijmeester. Dan is het moment bijna aangebroken. Zo zal het net na een bepaalde trek doorscheuren, en een ruiter de kans geven de kop er af te trekken. Het publiek beleeft in de eindfase van het spel luidruchtig en aanmoedigend mee. Tot op het moment dat plots een ruiter met een stevige greep de kop in zijn hand houdt en zo de nieuw koning is geworden. Met kroon en mantel getooid wordt hij door zijn vrienden op de schouders gedragen en gevierd tot in de vroege uurtjes ...
 |
RSS feed Commentaar